Strona główna

Technologie w przydomówkach

Sposoby w jakich oczyszczane są ścieki dzielą się na: mechaniczne (kraty, sita, osadniki), biologiczne (tlenowe, beztlenowe), chemiczne (oczyszczanie wspomagane związkami chemicznymi) oraz metody zaawansowane (np. reaktory membranowe).

Jeśli chodzi o oczyszczalnie przydomowe, które oczyszczają niewielką ilość ścieków na dobę to najpopularniejszym rozwiązaniem są oczyszczalnie biologiczne – drenażowe oraz pełno biologiczne na bazie osadu czynnego.

Sposób oczyszczania ścieków bazujący na złoży biologicznym (biomasa utwierdzona) opiera się na biochemicznym rozkładzie zanieczyszczeń organicznych zawartych w ściekach.

Zasadniczym elementem procesu oczyszczania jest materiał, na którym tworzy się błona biologiczna, składająca się z mikroorganizmów roślinnych i zwierzęcych. Procesy te przebiegają w warunkach tlenowych. Ich intensywność zależy również od temperatury otoczenia.

Osad czynny (biomasa zawieszona) to zespół mikroorganizmów (biocenoza), składający się z bakterii, grzybów mikroskopowych i pierwotniaków. Mikroflora osadu (bakterie i grzyby) rozkłada związki organiczne występujące w ściekach na substancje proste, m.in. dwutlenek węgla, wodę i amoniak, który zostaje utleniony do azotanów, zaś mikrofauna, odżywiając się bakteriami i grzybami, reguluje ich ilość w biocenozie.

Pełno biologiczne przydomowe oczyszczalnie ścieków posiadają następujące przewagi nad tradycyjnymi oczyszczalniami z drenażem rozsączającym: nie mają typowego drenażu rozsączającego, który często zarasta, zajmują niewiele miejsca na posesji, nie skażają środowiska naturalnego, są prawie niesłyszalne, nie ma konieczności dodawania do nich biopreparatów, można je montować prawie we wszystkich warunkach gruntowo-wodnych, zużywają niewielkie ilości energii elektrycznej oraz istnieje w nich łatwość kontroli cieczy, która dostaje się do środowiska poprzez np. zastosowanie studni do poboru próbek.

Problemy eksploatacyjne

Eksploatacja przydomowej oczyszczalni ścieków wprawdzie nie wymaga jakiejś szczególnej wiedzy lub doświadczenia ze strony użytkowników. Lecz należy pamiętać, iż jako taka, oczyszczalnia to niewielkie urządzenie, funkcjonujące w ramach reżimów eksploatacyjnych, o których nie należy zapominać.

Przykładowo ze względu na fakt, iż za oczyszczanie ścieków w oczyszczalni odpowiedzialna jest biomasa, należy dbać o jej trwałość i żywotność, a więc nie można wlewać do instalacji kanalizacyjnej farb i lakierów, rozpuszczalników, środków dezynfekujących, lekarstw, tłuszczy i olejów spożywczych. Wszystkie te substancje w wysokich stężeniach i sporych ilościach będą wpływać na niszczenie biomasy. Wrzucanie do oczyszczalni np. środków higienicznych powodować może zatykanie zarówno rur kanalizacyjnych, jak i elementów samej oczyszczalni. O tych reżimach należy zawsze informować użytkowników urządzeń do oczyszczania ścieków, a wręcz domagać się przyjęcia i zapoznania się z instrukcją obsługi i eksploatacji za pokwitowaniem.